Sinds 2004 is penningmeester Ben Roerbag een van de steunpilaren van onze
vereniging. Als penningmeester is Ben verantwoordelijk voor de financiën. Zo verwerkt
hij uitgaven en inkomsten en stelt de jaarrekening en begroting op. Samen met de
secretaris (vacature) en onze voorzitter vormt hij het dagelijks bestuur. Daarnaast heeft
Ben de ledenadministratie onder zijn beheer, eigenlijk behorend tot het takenpakket van
de secretaris (vacature). Ben regelt ook het aanmaken van de (KNLTB) tennispasjes. Hij
is – ondanks alles en desondanks nog steeds – drijvende kracht achter de wekelijkse toss
op woensdagavond en organiseerde jaren achtereen de marathon voor het goede doel.
"Het gezicht op bijgaande foto is van mij, Ben Roerbag. Wat hoort verder bij dat gezicht? Ik ben 63 jaar, niet groot (173 cm), een tikje (volgens anderen een heleboel tikjes) te zwaar. Dat laatste is tevens mijn geheime wapen. Op Leeuwenbergh ben ik in mijn leeftijdscategorie (50+) de snelste man van boven de 100 kg. Dat zegt niet alles, want mijn speelsterkte is nog steeds 8/8. Kennelijk kom ik dus toch wat te kort. Als excuus voer ik aan dat ik pas laat, achter in de 40, met tennissen ben begonnen. Les nemen vond ik niet nodig, ik dacht genoeg talent van mijzelf te hebben. Waarom Leeuwenbergh? Mijn omgeving vond destijds dat ik weer wat aan sport moest gaan doen. Ik hield me bezig met werken, roken, drinken, sport op TV kijken. Door een buurvrouw ben ik meegesleept en die tenniste op Leeuwenbergh, vandaar. Wat doe je als blijkt dat je wat minder talent hebt en toch wilt opvallen. Je biedt je aan voor activiteiten. Het organiseren van de wekelijkse tossavond doe ik sinds 2000. Verder heb ik me actief beziggehouden met het mede-organiseren van de marathons ten behoeve van een goed doel. Overigens, voor zowel de wekelijkse tossavond als voor de jaarlijks te houden marathon kunnen we altijd extra vrijwilligers gebruiken. Sinds september 2004 ben ik penningmeester van LTC Leeuwenbergh en doe ik ook de ledenadministratie. Met vervolgopleidingen in de administratief/economische hoek en een arbeidsverleden in de IT-wereld was dat geen onlogische stap. Toen ik vroeger nog voetbalde, was ik altijd aanvoerder. Penalty’s, vrije trappen en corners moest ik nemen en liefst zelf ook nog inkoppen. Met scheidsrechters die het niet goed zagen ging ik in discussie, medespelers die hun best niet deden kregen de wind van voren. Met tegenstanders had ik minder problemen, die had je nodig anders kon je niet spelen. In mijn werkzame periode heb ik leidinggevende functies gehad. De laatste vier jaren ben ik voorzitter van een ondernemingsraad geweest. Dat ik bestuurslid ben geworden was dus te verwachten. Op Leeuwenbergh heb ik mijn huidige partner Jacintha ontmoet. Wij vormen sinds 2000 een stel. En nu, uitgewerkt (met VUT) geniet ik samen met haar van onze kinderen, vijf kleinkinderen en twee katten. In de vrije tijd doe ik er Leeuwenbergh bij. Oh ja, Ik probeer ook nog wat te tennissen. Daar was het eigenlijk allemaal om begonnen".
